Patricia Cala

Het landschap dat zich uitstrekt onder een bewolkte hemel en de welwillende glimlach van een monumentale totem zijn volledig door Patricia Cala verzonnen. Ze heeft een denkbeeldige ruimte geschilderd, bezaaid met uiteenlopende elementen, en het is juist de gelaagdheid van de kleurrijke vlakken tot aan de blauwachtige verte die het schilderij zijn eenheid en diepte geeft.

Aan de voet van de groene bergen strekt zich een vlakte uit die uitnodigt tot een wandeling tussen schrale bomen en robuuste bloemen. Je zou aan de waterkant kunnen gaan zitten. Aan ligstoelen is er geen gebrek.

Alles is ontworpen met het oog op welzijn en het staat vast dat je hier een fijne tijd zou doorbrengen.

Het enige wat ontbreekt zijn de personages maar daar heeft Patricia aan gedacht – ze heeft alles voorbereid: ze zullen later, in de toekomst, arriveren.

Het schilderij brengt de herinneringen van Patricia Cala in kaart: de achtbaan aan de rechterkant verwijst naar een gezinsuitstapje naar Disneyland Parijs, de krachtige bloemen doen denken aan een bezoek aan Keukenhof in Nederland en de totempaal aan de linkerkant is geïnspireerd op de oude tempels die ze in Sicilië heeft bezocht, de regio waar haar familie vandaan komt.

Terwijl in de Indiaanse kunst de symbolen die helemaal bovenaan een totempaal zijn uitgehouwen, staan voor de machtigste geest of een heraldisch figuur die verband houdt met het clanhoofd, wordt de totempaal van Patricia – die oorspronkelijk een vuurtoren was – bekroond door een koala-kop, als verwijzing naar haar zus die koala’s verzamelt.

De door Patricia Cala bedachte ruimte blijkt sentimenteel te zijn. Ze bestaat uit sensaties en herinneringen in huidskleuren, omgeven door zachte groene en blauwe tinten.
i.s.m. Ateliers Indigo Brussel

bekroond door een koala-kop