Firat Tagal

In zijn grootformaat schilderijen houdt Firat Tagal zich thematisch bezig met de maatschappelijke optimalisatiewaanzin rond fitness, eiwitten en supplementen.

Het schilderij UND NOCH EINS MEHR, dat speciaal voor de tentoonstelling Sottobosco is gemaakt, toont potjes, blikjes en verpakkingen van supplementen in een dichte opstelling. Uit deze opeenstapeling komt het systeem van overvloed naar voren. Tagal visualiseert de optimalisatiewaanzin en het werk doet tegelijkertijd, door middel van compositorische verdichting en kleurgebruik, denken aan een bosbodem. Hij creëert daarmee een metaniveau waarop het systeem van zelfoptimalisatie direct wordt geconfronteerd met de logica van de bosbodem, die het probeert te verdringen.

De bosbodem laat zich niet optimaliseren. Die is traag, complex, chaotisch en juist daarom is hij van levensbelang. De maatschappelijke optimalisatiewaanzin daarentegen behandelt alles, en met name het menselijk lichaam, als een machine die verbeterd, versterkt en geperfectioneerd moet worden.

Het kleurgebruik en de compositie van het werk verweven beide logica’s onlosmakelijk met elkaar: de rationele orde van het supplement en de wilde complexiteit van de bosbodem. Een spanningsveld tussen controle en het oncontroleerbar

i.s.m. Kaethe:k Kunsthaus Köln (D)

De bosbodem functioneert niet. Hij leeft.